| Siostro! Maleńki ptaku nocnych korytarzy,
Ty i serca podniesiesz rozdeptane wzgardą |
ur. 12 V 1820 r. we Florencji, zm. 1910 r. w Londynie
Założycielka pierwszej szkoły pielęgniarstwa w Londynie, wszechstronnie wykształcona, pochodziła z rodziny arystokratycznej. Wcześnie zainteresowała się zagadnieniami społecznymi. Jeżdżąc po Europie poznała wszystkie dostępne w jej czasie metody szkolenia i pracy pielęgniarek. Zorganizowała ze środków własnych szpital na Krymie w czasie wojny pomiędzy Rosją a Turcją. W 1854 r. w Anglii stała się bohaterką narodową. Rodziny i byli żołnierze zebrali fundusz, który ofiarowali jej do dyspozycji. Nightingale przeznaczyła go na szkolenie pielęgniarek i założyła w 1860 r. pierwszą świecką szkołę pielęgniarek. Zasady i program realizowany w szkole opracowany był przez Nightingale. Opracowała wiele projektów reform służby zdrowia.
W 1912 r. został ustanowiony Medal Florencji Nightingale nadawany zasłużonym w okresie wojny lub pokoju pielęgniarkom, bohaterskim sanitariuszkom i woluntariuszkom w czasie wojny. W 1929 r. Utworzona została przez Międzynarodową Rad e Pielęgniarek w czasie Kongresu w Kanadzie Międzynarodowa Fundacja im. Florencji Nightingale, która ma na celu popieranie badań naukowych w zakresie pielęgniarstwa.
Od 1934 r. Fundacja jest oficjalną agendą Międzynarodowej Rady Pielęgniarek. Siedziba fundacji jest Londyn.
ur. 7 XII 1892 r. w Łodzi, zginęła 7 VIII 1944 r. w Warszawie.
Ukończyła Warszawską Szkołę Pielęgniarstwa i pracowała jako przełożona w poradniach przeciwgruźliczych. Następnie otrzymała stypendium, przeszła kurs w zakresie pielęgniarstwa społecznego na uniwersytecie w Toronto. Praktykę odbywała w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Pracowała w ministerstwie, zajmowała się zagadnieniami szkolnictwa, zorganizowała nadzór na terenie kraju nad pracą pielęgniarek powołując stanowisko Wojewódzkiego Inspektora Pielęgniarstwa. Współpracowała z fundacją Rockefellera i MRP. W czasie wojny brała udział w ruchu oporu pomagając Żydom. Pochowana w Alei Zasłużonych na Powązkach. W 1947 r. odznaczona pośmiertnie medalem Florencji Nightingale.
ur. W 1905 r. w Wilnie, zm. W 1973 r. w Warszawie.
Pionierka pielęgniarstwa społecznego, wieloletnia dyrektorka Szkół Pielęgniarstwa. Korzystała ze stypendium fundacji Rockefellera. Dokształcając się w zakresie pielęgniarstwa społecznego w Belgii i Francji. W 1943 r. w czasie eksterminacji na terenie szpitala ratowała dzieci Żydowskie i zdołała wyprowadzić je na stronę aryjską. Odznaczona: Odznaką za Wzorową Pracę W Służbie Zdrowia, Medalem X-lecia Polski Ludowej, Srebrnym Krzyżem zasługi, Złotą Odznaką m. St. Warszawy, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Florencji Nightingale.
ur. 23 VII 1986 r. w Lublinie, zm. 27 I 1974 r. w Krakowie.
Dyrektorka Szkoły PCK, w czasie I Wojny Światowej pracowała jako pielęgniarka w Sanatorium Czerwonego Krzyża, szpitalu polowym. Odznaczona Medalem Austriackiego Czerwonego Krzyża. Pracowała w szpitalach wojskowych w Grodnie i Wilnie. Korzystała ze stypendium fundacji Rockefellera studiując w Stanach Zjednoczonych. Była dyrektorką Szkoły Pielęgniarskiej w Warszawie. W 1929 r. otrzymała Medal Florencji Nightingale, Honorową odznakę PCK.
ur. 7 IX 1882 r., zm. 2 X 1939 r. w Warszawie.
Fundatorka i kuratorka Szpitala dziecięcego im. Karola i Marii. Dyrektorka Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa. Studiowała w Genewie, w Szkole Pielęgniarstwa Florencji Nightingale w Londynie, potem w Bordeaux we Francji. Wybudowany przez nią szpital był najnowocześniejszy w Europie, był bazą szkoleniową. Dbała o dobór personelu świeckiego. Odznaczona: Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski w 1934 r., mianowana została członkiem Kapituły, otrzymała Złoty Krzyż Zasługi i najwyższe odznaczenie pielęgniarskie - Medal Florencji Nightingale oraz tytuł honorowej obywatelki miasta Warszawy.
ur. 15 VIII 1883 r., zginęła w Powstaniu Warszawskim w 1944 r.
Długoletnia nauczycielka i dyrektorka Szkoły Pielęgniarstwa PCK w Warszawie. Korzystała ze Stypendium Fundacji Rockefellera kształcąc się w Stanach Zjednoczonych. Brała udział w opracowaniu "Ustawy o Pielęgniarstwie" w 1935 r. W 1947 r. odznaczona pośmiertnie Medalem Florencji Nightingale.
ur. 7 X 1902 r. w Warszawie, zm. 9 IV 1973 r. w Krakowie.
Redaktorka miesięcznika "Pielęgniarka Polska", organizatorka pielęgniarstwa domowego i przyszpitalnego. Brała udział w pracach przygotowawczych "Ustawy o pielęgniarstwie" z 1935 r. Dwukrotnie otrzymała Stypendium Fundacji Rockefellera na studia we Francji, potem w Belgii. Pracowała w PTP, była dyrektorką Szkoły Pielęgniarskiej. Przebywała jako stypendystka UNRRA w USA. Opublikowała: "Zabiegi pielęgniarskie", "Pielęgniarstwo w otwartej opiece zdrowotnej", artykuły w "Pielęgniarce i położnej". Odznaczenia: Odznaka za Wzorową Pracę w Służbie Zdrowia, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. W 1971 r. papież Paweł VI przyznał jej order "Pro Ecclesia et Pontifice".
Uwaga!
Pani dr. M. Brykczynska (RCN, International Department London, U.K.) poinformowała
mnie, że w Krakowie 11-12 października 2002 odbędzie się konferencja na temat Hanny Chrzanowskiej,
organizowana przez UJ i KSPiP. e-mail organizatorów: instpiel@cm-uj.krakow.pl.
ur. 13 III 1911 r. we wsi Łychow, zm. 23 XI 1976 r. w Toruniu.
Pionierka szkolnictwa pielęgniarskiego na Lubelszczyźnie. Była dyrektorką powstającej szkoły w Chełmie, współorganizatorem Zarządu Oddziału PTP w Lublinie, delegatem i członkiem Plenum ZG PTP, radną, członkiem Komisji Zdrowia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Chełmie, działaczką Związków Zawodowych Pracowników Służby Zdrowia.
| Dorota Wojtowicz |
Ostatnia aktualizacja: 13.02.2002 |